Technische Commissie VCL: Rokend naar glorie.
Door Maurits Chabot op 10 februari 2010
Behalve de acteurs on stage, zijn er achter de schermen nog veel meer mensen keihard aan het werk om de Buzz een geslaagde musicalproductie te laten worden. Eén van de vele medewerkende groepen is de TC.
Elke vrijdag staat de aula op een positieve manier op zijn kop. De enthousiaste TC staat dan te timmeren, zagen, boren, lassen, en nimmer eerder ontdekte praktijken worden allemaal even enthousiast uitgevoerd. En als de aula weer eens blauw van de rook staat, weten alle Buzz'ers: een goed teken, want de TC is weer aan het werk. Elke Buzz'er is vertrouwd met het lawaai van de TC: een repetiedag van de Buzz zou een repetitiedag van de Buzz niet zijn zonder de muziek, rook, gehamer en geboor van de TC. Vooral die rook zet de stemming er goed in bij de Buzz' ers: zoals de klok luidt voor de kerk, zo rookt de aula voor de Buzz.
Behalve enthousiasme en mateloze inzet kent de TC ook elke week echte TC- filosofie. Diepgaande opmerkingen zijn er bij de vleet, is mij opgevallen toen ik bij de TC de rooksignalen die er vanuit de aula van het VCL naar de Indianen in Nigeria werden verzonden kwam bewonderen. Vandaar dat bij deze een vast TC- filosofiemotto in het leven is geroepen. Terwijl er hard werd gewerkt aan het decor stond Hayo, een van de meest imponerende leden van de TC, met een grote boor keihard te zwoegen voor de Buzz. Begeleider Jelle gaf hem de goede tip: “Denk aan je vingers, want je hebt er maar tien!”
Jelle, bedankt voor dit filosofische (week)inzicht, volgende week graag weer één.
Hopelijk blijft de TC de goed ingeslagen weg volgen, en als zij de komende maanden net zoveel plezier heeft en inzet toont als ze nu doen, kan de Buzz niet stuk.
Zolang de TC rooksignalen blijft geven, gaat de Buzz in vuur en vlam op weg naar musicalglorie.
Repetities Buzz
Door Maurits Chabot op 29 januari 2010
Na de grote vooruitgang die de Buzz- productie van het VCL twee weken eerder boekte, keek menig Buzz'er de afgelopen twee weken tussen alle SO's en proefwerken in reikhalzend uit naar de volgende repetitiedag voor de Buzz. Hoewel er al een grote vooruitgang was geboekt in het eerste Buzz- weekend (de repetitiedagen op zowel vrijdag als de gehele zaterdag) viel er nog veel te verbeteren.
Maar de lustrummusical begint nu steeds meer haar draai te vinden. Groepen werden geselecteerd en specifieke stukken werden grondig gerepeteerd, de TC stond te zagen, schuren en boren, en de aula zag dankzij hun toegewijde en enthousiaste inspanningen blauw van de rook - als VCL'ers de aula waren binnengekomen hadden ze de ruimte niet herkend- de stemmen werden getest, en de grote groep acteurs oefende tot ze erbij neervielen. De jongens van de “making of” vroegen zich lichtelijk vertwijfeld af wat ze het beste konden filmen - er was ineens een hoop om in beeld te brengen- en het wordt iedereen nu duidelijk: de Buzz begint echt vorm te krijgen. Zelfs in de kantine, tussen de plastic afvalbakken en de snoepautomaten, konden de Buzz' ers zich inbeelden dat ze op het podium in een toverwereld stonden. “Ik begrijp dat het lastig is om je nu in de kantine voor te stellen dat je voor gigantische poorten en gebouwen staat,” beaamt mevrouw Oevering, “maar verbeeld het je! Denk groter, acteer groter! Grotere gebaren..!” zwiepte Oevering aan.
Af en toe grijpen acteurs nog in het niets, op zoek naar tekst, maar dat is logisch. Verreweg de meeste tekst is uit het hoofd geleerd, en dit is een vooruitgang die enkele weken geleden nog ondenkbaar waren. Het decor begint dankzij het gezwoeg van de TC te fonkelen, dankzij de kledingafdeling worden de outfits klaargestoomd, en via de vele uren die de PR- afdeling maakt zijn de posters vormgegeven. `Het uiteindelijke doel, de opvoeringen in maart dit jaar, komt in zicht: met razende vaart dendert de Buzz- trein richting de eindbestemming.
Buzz planning
Door Mevrouw Oevering op 16 november 2009
Beste BUZZers,
Moe maar glimlachend kwam ik na de eerste doorloop thuis. Hopelijk waren jullie ook zo tevreden met de resultaten van een dag hard werken! Niet alles verloopt volgens plan, maar we komen zeker vooruit! Ik denk dat iedereen nu een idee gaat krijgen van hoe de BUZZ eruit zal zien. De indeling van de aula, de kleding, het decor, de website en natuurlijk ONstage de muziek, zang, dans en de spelers. We hebben nu allemaal een idee hoe en door wie er geBUZZt wordt op vrijdagen.
Maar er moet natuurlijk ook nog heel veel gebeuren voor we in Maart op de planken staan. Op 9 januari is de tweede doorloop, dan van het gehele stuk (plan de dag alvast vrij!). Zo weet je ook wat er tussen nu en dan gaat gebeuren: ONstage gaan we ons zo goed mogelijk houden aan het repetitieschema, en OFFstage zullen ontwerpen gerealiseerd worden. Hiervoor is soms onderling contact nodig (maten nemen, passen enz), plan dat op de vrijdagen en laat het mij even weten als je spelers nodig hebt (uiterlijk op woensdag voor de repetitie vrijdag), dan plan ik dat in de repetitie. Eventuele veranderingen voor het repetitieschema, zullen via deze website gegeven worden!.
Voor nu ontzettend bedankt voor al jullie inzet en jullie aanwezigheid afgelopen zaterdag. Ik weet dat iedereen er andere dingen voor moet afzeggen. Zeker wanneer jullie dan een tijdje niets te doen hebben, lijkt dat misschien oneerlijk. Toch is ook de rol van publiek, souffleur enzovoorts heel belangrijk (zoals je misschien gemerkt hebt)! Bedankt dus voor jullie geduld, inbreng en enthousiasme.
Een extra bedankje wil ik nog even kwijt voor Mw. Oosterhaven, Mr. Overmeire, Mw. Wansing, Mw. Bos, Mr. Zwan en Mw. van Schendel. Bedankt collega’s voor de extra uren op school na een lange hectische vergaderweek! En Mw. Fuchs wens ik veel beterschap!
En nu op naar komende vrijdag. Zie het repetitieschema: dan gaan we ONstage verder met scène 4 en OFFstage met alle ondersteunende ontwerpen en werkzaamheden. Tot slot een dringend advies, ga de (song)teksten leren(!) zeker na de eerste keer een scène doen, zie ik liever geen scripts op de speelvloer – we zullen daarom gaan werken met souffleurs.
Groetjes,
Oe
Oevering aan het woord
Door Maurits Chabot op 16 november 2009
De Buzz zou niets zijn zonder de begeleiding van mevrouw Oevering. Elke vrijdagmiddag weer, als de Buzzers aan de slag gaan, schreeuwt ze zich schor en werkt zich in het zweet om in maart een spetterende lustrumshow neer te zetten. Haar kijk op de musical en de school…
Mevrouw Oevering is haar hele leven al met theater bezig. Op haar dertiende begon ze op de middelbare school met theater maken; naar eigen zeggen was het theater maken het mooiste en leukste van haar middelbare schoolperiode. Toen ze in Londen woonde is ze naar veel musicals geweest, en eigenlijk is ze haar hele leven bezig geweest met musicals en theater. Hoe is het voor haar om nu voor het VCL een Lustrummusical neer te zetten? “De Buzz geeft me de mogelijkheid om mijn musical- en theaterkennis over te dragen op de leerlingen, jongeren van nu. Dat is geweldig. Eigenlijk is het voor ons allen een groot leerproces, waarbij leerlingen leren aan een enorm groepsproject mee te doen, waarin iedereen andere verantwoordelijkheden heeft.”
Elke vrijdagmiddag wordt er op school aan de Buzz gewerkt. De dansers, het koor, de technische commissie, acteurs en actrices, modeontwerpers: alles bruist en bereidt zich voor op de Lustrumshow. “Ik merk echt dat het elke vrijdag Buzzt: talloze mensen zijn ermee bezig, en de energie en enthousiasme druipen ervan af. Ik voel eigenlijk ook wel dat alles goed gaat komen: ondanks alle moeilijkheden die er misschien opduiken, zullen het enthousiasme en de wil om dit met zijn allen te maken daar wel voor zorgen. Juist dit groepsverband, het samenwerkingsgevoel, is in het maken van een musical cruciaal. Een stuk staat er niet als iedereen zichzelf heel erg belangrijk vindt, maar juist samen met anderen kan ieder zichzelf overtreffen. Ik hoop dat ook leerlingen dit zullen ervaren. Daarnaast wil ik dat er binnen school een manier is om theatervaardigheden te leren. Leerlingen kunnen zichzelf zo op een totaal andere manier ontdekken, uitdagen en neerzetten. Een andere manier van doen en kijken naar mensen en hun gedrag, eens een paar uur in de huid van een ander kruipen, of gewoon eens lekker gek doen werkt heel bevrijdend en vormend. Vaak leer je door toneel jezelf beter kennen en waarderen.”
Dus het ontwikkelen van leerlingen en het leren van theater maken aan leerlingen is een van de belangrijke punten voor het doen slagen van een musical? “Ja, dit is zeker belangrijk. Wanneer iedere deelnemer zichzelf op zijn eigen niveau heeft uitgedaagd, ontwikkeld, en de eigen verwachtingen heeft overtroffen, is de musical al bijna succesvol te noemen. Maar uiteraard moet ook het publiek enthousiast zijn. Daarnaast zou het in het geval van de Buzz heel erg gaaf zijn als we met de uitvoeringen het publiek zo weten te beroeren dat we een budget kunnen inzamelen waarmee we in de toekomst nog meer theater kunnen maken op school.”
Wat kan het publiek in maart 2010 van het VCL lustrumtheater verwachten? “Het verhaal is een bewerking op het verhaal van de Wizards of Oz, geplaatst in Scheveningen. Ik wil de Buzz een spiegel laten zijn waarin de VCL- er zichzelf herkent, en inziet dat er echt typische VCL- zaken zijn. Het is geen verheerlijking, maar eerder een licht satirische blik op het VCL, met een reële inslag. Ik denk dat de leerlingen de school, medeleerlingen en docenten zullen herkennen. Maar het stuk speelt zich niet af op school: het gaat over jongeren die iets bijzonders meemaken, met een knipoog naar het VCL en Scheveningen. Ik heb er alle vertrouwen in dat het een spetterende lustrumshow wordt.”
Bring on the heat and love
Door Maurits Chabot op 13 november 2009
Eens in de vijf jaar wordt er door het VCL een musical geproduceerd. Dit jaar zal er eindelijk weer een VCL-musical komen: The Buzz. Bij een breed publiek is bekend dat de musicals van het VCL zeer de moeite waard zijn en dat ze meer zijn dan enkel ‘schoolmusicals’. Het VCL heeft een reputatie hoog te houden, en, crisis of niet, alles is er al aan gedaan om de musical goed te laten verlopen. Kosten noch moeite zullen worden gespaard.
Speciaal dit jaar, met het tachtigjarig lustrum van de school, zal er worden uitgepakt. Rondom de musical wordt alles tot in de puntjes verzorgd. Naast de dansers, zangers en acteurs zijn er namelijk leerlingen die helpen met de rekwisieten, is er een kostuumcommissie, een orkest en een pr-afdeling. Ook de Technische Commissie zorgt voor ondersteuning. Bovendien zal binnenkort alles te volgen zijn op een speciale Buzzwebsite. Docente Pascal Oevering neemt de regie op zich en laat zich tijdens de audities al volledig meeslepen door de acteurs en actrices. “Bring on the heat and love!” riep ze.
De audities voor de hoofdrollen zitten er al op en waren op zich al een spektakel. De voorrondes van Idols, Popstars en X-factor vielen erbij in het niet. De audities werden op drie onderdelen gehouden: zang-, dans-, en acteerkwaliteiten. Terwijl talloze kandidaten zongen, barstten bij een enkeling de ramen en begonnen de meeuwen te krijsen, terwijl bij de ander alle monden van de aanwezigen openvielen en ook de meeuwen verstomden.
Bij het dansen vloog mevrouw Fuchs als een weergaloze ballerina door de zaal en werden nooit eerder vertoonde danspassen geshowd. De deelnemers deden echter niet voor haar onder, en binnen de kortste keren vlogen de armen, benen en andere ledematen in het rond. Dancing with the stars was er niets bij. De acteerkwaliteiten waren eveneens overdonderend. De kandidaten werden eerst blootgesteld aan denkbeeldige moeders, en aansluitend moesten ze heel boos zijn. Bij de eerste opdracht begonnen de meesten spontaan te huilen, en de 325 gestolen koekjes werden opgebiecht (en vooruit, een enkeling hield het bij een verontwaardigde “mam, doe die vreselijke kleren nu eens uit en haal de Ferrari”). Vervolgens werd de hele school omver geblazen van woede: sublieme scheldpartijen, oververhitte lichamen, kokende gezichten, aanvallen en woede-uitbarstingen; het was een wonder dat iedereen het overleefde en dat de school er nog staat.
Zeker is in elk geval dat de deelnemers tot heel wat in staat zijn, en als de docenten roepen dat ze het heet krijgen als de school zowat omver geblazen wordt en de meeuwen de snavels wordt gesnoerd, moet dat garant staan voor een spetterende musical. Vaders, moeders, opa’s en oma’s opgelet: The Buzz wordt een wervelende musicalproductie.